نبوت - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٣٢

آهسته‌ای آمده است . آهنگی هم که این آیه می‌پذیرد یک آهنگ مخصوصی است‌ که متناسب با هدف خودش است . یا این آیه : « یهدی به الله من اتبع رضوانه سبل السلام و یخرجهم من الظلمات الی‌ النور باذنه و یهدیهم الی صراط مستقیم »[١] .
سبک این آیه به گونه‌ای است که از اول که انسان شروع به خواندن می‌کند ، مثل آدمی که بالای سرسره است و خودش سر می‌خورد می‌رود پایین ، اصلا خود آیه اینطور است ، هیچ‌گونه ممانعتی در جلوی انسان ایجاد نمی‌کند ، یعنی‌ این قدر روان و سلیس است : " « یهدی به الله من اتبع رضوانه سبل السلام‌ و یخرجهم من الظلمات الی النور باذنه و یهدیهم الی صراط مستقیم »" خدا به این وسیله هدایت و راهنمایی می‌کند مردمی را که حقیقت جو باشند و رضای حق را بطلبند ( نه دنبال هدفهای منحرف کننده باشند ) راههای سلامت‌ را ، و آنها را از تاریکیها به سوی نور می‌کشاند و به راه راست هدایت‌ می‌کند .
ولی یک سلسله آیات دیگر مخصوصا آیات عذاب ، آیات انذار و تخویف ، به قول طه حسین آدم نگاه می‌کند آن آیات رامی‌بیند مثل صاعقه به سر انسان‌ می‌بارد ، با یک سجعهای کوتاهی ، جمله‌های کوتاهی ، مرتب یکی پشت سر دیگری می‌آید ، که آهنگی هم که خوانده می‌شود یک آهنگ فشاردار و تندی‌ هست : « و الطور ٠ و کتاب مسطور ٠ فی رق منشور ٠ و البیت المعمور ٠ و السقف المرفوع ٠ والبحر المسجور ٠ ان عذاب ربک لواقع ٠ ما له من دافع‌ [٢] .
وقتی عذاب را می‌خواهد ذکر کند ، می‌خواهد روح را تحت تأثیر قرار بدهد ، می‌خواهد مجال هرگونه فراری را از او بگیرد ، می‌بینید با یک سجعهای‌ خیلی کوتاه و با یک فشار شدید وارد می‌شود : " « و الطور و کتاب مسطور " . اصلا خود لحن کلام و همچنین آهنگی که باید با این کلام خوانده شود خیلی‌ فرق می‌کند با آنجا که می‌گوید : " « کتاب انزلناه الیک مبارک لیدبروا ایاته و لیتذکر اولواالالباب »" .